Bence sevgi öyle basit birşey değil, olmamalıda..
Sevgi; emektir, bazen bir mutluluk bazense beraber göz yaşı dökebilmektir.
Her zaman gülerek gezemezsiniz ama birbirinize ben senin yanındayım diyebiliyorsanız bu sevgidir.
Bak, aşk meşk demiyorum.
Aşkın en temeli de sevgiden gelir.
Üzgünüm ama bence yan yanayken bile birbirine mesaj atmak saçma geliyor bana.
Bir anlığına şiir yazmak veya mektuplaşmak..
Bak bu güzel işte.
Biliyorum bunlar belki eskide kaldı.
Daha kimse bir şiir yazıyim, mektup yazıyim demez.
O zamanı görmesekte zamanın hissini şimdide hissedenler bence asıl aşkı yaşıyor.
Bilmiyorum, öyle sosyal medyadan tanışmakta iyi gelmiyor.
Çünkü; kimin ne olduğu belli değil artık?
Hayatın bir anında hiç ummadığın bir anda ansızın bir bakışta yakalamaktı belkide aşk?
Daha sahici gelmiyor mu?
Medyalarda birbirine yürüyen insanlar yerine sevmeye bile çekinen bir düşünce yapısı? Veya eli eline değmeden gerçekten kalbini sevip mahremiyetini koruyup birbirlerine kavuştuklarında bile sevmeye kıyamamak?
Bunlar bence gerçek sevgi?
Ne yazıkki şuanki nesil Bunu bilmiyor.
Belki bu nesildeyim ama düşünce yapım uymuyor ve her zaman haramı ve helali bilerek yol alacağım inşallah.
En önemlisi de bu zaten.
Harama bulaşmadan birbirini bulmak...
Belalar ve afetler imanı ortaya çıkarır. Rıza halinde değil, hoşnutsuzluk halinde seven ile sevmeyen belli olur... İslam nedir ve Müslümanlar kimlerdir? İslam kitaplarda, Müslümanlar ise türbelerde...
Geniş avlunun etrafını saran asırlık taş duvarlar, üzerlerine çöken ikindi gölgesiyle iyice koyulaşmıştı. Havuzun ortasındaki fıskiyeden sızan su sesleri bile ikisinin arasındaki ağır gerilimi