Ne yazacağım bilmiyorum ama öncelikle Damla ile YouTube da bir videosunda tanıştım. Videosunda Narnia günlükleri kitabından bahsetmişti ve bende seriyi bitirdiğim dönemde videoyu izlemiştim yorum yazdığımda cevap verip çok samimi davranmıştı adının hakkını vererek. Sonra onun shorts'larını ve videolarını izledim kanalını yakından takip ettim. Baya sevdiğim bir okur ve gelecekteki favori kitaplarımın yazarı olmuştu. Kitabını Wattpadde yazdığını öğrenince Wattpad hesabım olmamasına rağmen bir şekilde kitabını okuyup bitirmiştim. O zamanlar Wattyden okumak çok zevkliydi ama kitaptan okumak ayrı bir güzel. Kitaplar hakkındaki düşüncelerimiz hafiften benzediği ve önerdiği kitapların neredeyse hepsini beğendiğim için kendimi çok yakın hissettiğim yazarlardan birisi.
Damla'ya bizi GY evreni ile tanıştırdığı ve o güzelim hikâyeleri ile kalbimizde yer ettiği için teşekkür ediyorum. Ayrıca frieren mangası ile beni tanıştırdığı içinde teşekkür ederim önerdiği gün anında bulabildiğim bölümlerini okuyup bitirdim. Ve gerçekten çok güzel bir mangaydı. Ani-tr den okuduğum için çevirmenin 1 Nisan şakasına da kandım doğal olarak. (Çok korkunç bi andı bi şüphe ile okudum ama cidden öldüklerini düşünmüştüm)
Gümüş yürek hakkında konuşmak gerekirse spoiler olacak okumayanlar burdan devam etmeyebilir kalanlara ise tekrardan merhaba.
Ne desem bilmiyorum ama Eira çok kalbi kırık bir karakter gibi gelmişti bana okurken. O burkukluk yarım kalmışlığı hissettim hep. Ve sonra yine bir kalp kırıklığı yaşaması Nos'u kaybetmesi. Tam diyorsun hayat çok iyi geçecek her şey yolunda bu sefer o doğru olarak gördüğün yolda yıkılıyor ve yok oluyor. 3. Kitapta Nos'u kendim özlediğim için değilde Eira için geri istiyorum küçük kızımız narin kızımız (bu arada hiç değil hançerini kullanmasını aşırı iyi biliyor)