Ramazan Aslan
@aslanatt
178 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Affedilir miyim acaba? Af! Ama kim yapacak bunu? Ve neden yapacak? Ve nasıl? Hayır, hayır, beni affetmeleri olanaksız. Örnek olsun, diyeceklerdir her zamanki gibi.
Sayfa 84
Ve ben öldükten sonra, oğulsuz, kocasız ve babasız kalacak üç kadın; üç değişik türden yetim, yasaların yarattığı üç dul olacaktı. Evet, kabul ediyorum, bu cezayı hak ettim; ama, ya bu masum insanlar ne yaptı?
Sayfa 66
"bütün insanlar günü belirsiz bir ölüme mahkûmdurlar"
Sayfa 58
İki gerekçeden bir tanesi:
Ya vurduğunuz bu insan, bu dünyada ailesiz, anne ve babadan, yakın bir insandan yoksundur. Ve bu koşullar içinde, ne bir eğitimi ne bir öğrenimi, ne aklı için ne de yüreği için bir özentisi vardır ve hangi hakla bu sefil yetimi öldürüyorsunuz? Onu bıraktığınız yerde, götürü olarak yalnızlığı yüklüyorsunuz ona! Başına gelen kötü şeylerden, onun suçunu yaratıyorsunuz! Hiç kimse de onu, yaptıklarından haberdar etmiyor. Bu adam da hiçbir şey bilmiyor. Yazgısındadır hatası; kendisinde değil. Bir masuma vuruyorsunuz.
Ya da bu adamın ailesi vardır; peki, o zaman da vuracağınız darbenin yalnızca onu yaralayacağına mı inanıyorsunuz? Babasından, anasından, çocuklarından kan akmayacak mı? Hayır. Onu öldürürken, bütün ailesini de yok ediyorsunuz. Burada ise, masumlara vuruyorsunuz.
Çarpık ve kör ceza mevzuatı, nereden dönerse dönsün masumu vuruyor!
Sayfa 30
Toplumun öç alması gereklidir, toplumun cezalandırması gereklidir – ne biri ne de öteki geçerli. Öç almak insana özgüdür, cezalandırmak da Tanrı’ya.
Toplum bu iki çelişkinin arasındadır. Ceza, onun üstünde; öç ise onun altındadır. Bunun ne fazlası ne de azı ona yakışır. “Öç almak için cezalandırmak” yoluna gitmemeli; “iyileştirmek için düzeltmelidir.” Bu yolla ceza hukukçularının çözüm yöntemini oluşturunuz; anlayacağız ve benimseyeceğiz.
Sayfa 26