Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sürekli buz üstünde tedirgin yürüyorum; kendi evimde, kendi hayatımda, kendi derimin içinde rahat değilim.
Travma ve ilişki koçu yazarımız bizleri on dört farklı öyküyle, birbirinden farklı duygu ve düşüncelerin içerisine dahil ediyor. Her öyküde durup bir düşünme ihtiyacı hissediyoruz neden diye sorarsanız. Çünkü okuduğumuz öyküler o kadar tanıdık o kadar hayatından içersinden ki hiçbirini okurken yabancılık çekmiyorsunuz. Sorguluyoruz neden bunları yaşatıyoruz yada yaşamamıza müsade ediyoruz.
Zehirli ilişkiler, narsist insanlar, kötü davranan eşler, arkadaş ilişkileri, manipülasyon, narsizizm.. gibi birçok konuya dair öyküler.. Bu tarz ilişkilere zaman zaman hepimiz maruz kalmışızdır diye düşünüyorum. Ancak bunu fark edebilecek bilinç de insanlarız böyle bir baskıya tostik insanlara maruz kaldığınızda uzaklaşmamız gerekir. Çünkü bunu anlayacak bireyleriz her birimiz.
Her öykünün kendisine özgü bir konusu var her biri ayrı ayrı değerli ancak bir hikaye var ki en çok savunduğum konudur. Aile; insanın arkasında ailesi yoksa var olduğu halde yok ise, umarım bu kısmı anlıyorsunuzdur. O insan ailesi olmayan insanlardan daha da kimsesizdir bana göre. Öyküden kısacık bahsetmek istiyorum; Bu öykü bir anne kızı ilişkisini vurguluyor. Anne eşim bana şöyle davranıyor şunu konuşuyor diyor anne ise, yine ne yaptın kim bilir diye tepkiler gösteriyor! Bu kızın bir annesi var mı? İlk soru bu bence yok. Herşeyin sorumlusu olarak kızını gören bir anne modeli var bu öyküde ne yazıkki bu çok hayatından içinden bir öykü. Maalesef ki çevremizde çokça görülen bir anne kızını savunmayan bütün sorunu yada suçu kendi evladında gören içeriğini araştırmayan bir anne. Bence evladının arkasında durmayan aile var olmasın!
Kısacık ama dolu dolu bir eserdi benim açımdan, okuyup çokça kendinizden bir parça bulabilirsiniz. Bence kitaplığınızın bir köşesinde bu esere yer vermelisiniz.
Kitabımızın arka kapağında şöyle diyordu elinizdeki bu kitap, bir arayış içerir.
Bu dünyada hepimiz arayış içinde değil miyiz zaten. Arıyoruz umarım neyi aradığımızı biliyoruzdur. Bu kitap da değer, empati, ölüm, kıymet, mutluluk, acı, aşk, kaybetmek, ilişkiler gibi birçok konu ele alınmış.
Özellikle sabahları kahvaltı yaparken açıp keyifle sohbetlerine eşlik ediyorum ve bundan da inanılmaz keyif alıyorum. Ozan ve Sercan, sanki birbirlerinin eksik yanlarını tamamlayan, aralarında aşırı derece de bir uyum var. Ben bu tarz programları pek izlemeyi tercih etmeyen biriyim. Birgün bir platformda gezinirken önüme çıktı dedim bir açıp izleyeyim ne kaybederim. İzlediğim ilk on dakikada şunu fark ettim. Programda bir samimiyet var, gerek sunucular gerek mahalleye katılan ekipte. Şu ki bence en önemlisi aşağılama, argo ya da yersiz sözcükler olmadan da gülünebileceğini bizlere sunan kaliteli bir program olduğunu düşünüyorum. Ki kitabımızda bizlere bunların yazılı hali aktarılmış. Ben okurken çok keyif aldım her zaman olduğu gibi bence okuyan yada izleyen insanlarında keyif almama gibi bir seçeneği olucağını düşünmüyorum. Benim fikrimce tabiki.
Yine kitabımızın bir sayfasında şöyle bir alan vardı. Bisküvili pasta tarifi verilmişti. Beni gerçekten benden aldı çünkü bence ne konumda olursak olalım ne kadar zengin olursak olalım o bisküvili pastanın tadı bambaşka. Ne kadar maddi yükselişlerde olursak olalım gün gelip yine diyoruz ki bir bisküvili pasta yapıp da yiyelim. Kitaba bu samimiyeti de eklemeleri gerçekten çok hoş olmuş.
