Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ona erişemezdi, yanı başında olsa da dokunamayacağı kadar uzaktı.
Herşey Gloria Malikanesi satılmasıyla başlamıştı. Genç ve güzel Emily, yanında çalıştığı ailenin malikaneyi satıp Boston'a taşınması ile yeni bir hayat Emily’i beklemektedir. Emily'in yatalak kardeşi Ruben’den başka kimsesi yoktur. Gidecek bir yeri de olmayan Emily bir umut yeni ev sahiplerinin onların bu evde kalmalarını kabul etmesini bekler. Ancak işler pek de hayal ettiği gibi gitmez. Evin yeni sahipleri Arthur, Hannah ve küçük kızları nihayet malikaneye taşınmışlardır. Fakat bundan sonra Emily neler bekliyordur?
Acaba Emily ve kardeşi Rubenin malikanede kalmasını kabul edecekler midir? Aslında her şey burdan sonra tamamen değişir. Gizli sırlar, belirsiz duygular (daha sonra belirlenen), bazı yaşamların son bulması gibi bir çok şey aslında değişmeye başlar. Bunun yanı sıra Emily’de çokça değişim yaşamaya başlar. Başta bu değişimi kabullenmese de sonradan bu değişime kapılır. Peki Emily bu değişime kapılması ona ne gibi zararlar verecektir?
Yediveren Kışı,
Benim için oldukça hızlı geçti diyebilirim. Gerçekten de tam olarak yazarımız sade ve akıcı bir kaleme sahip. Bütün duyguları derinlemesine hissettiren hüzünü, neşeyi dolu dolu yaşadığım bir okuma oldu benim için. Hannah ve Emily bir kadın olarak okurken inanılmaz sinirlendiğim kısımlar oldu. Bir kadının bu denli güçsüz olması beni inanılmaz sinirlendiriyor. Ama sonra diyorum ki Aslı sakin ol çünkü bu bir kurgu evet kurgu ama mutlaka bu gibi birçok örnek hayatta da vardır. Neyse ben kendimi kitaba fazla kaptırdım sanırım. Güçlü kadınlara diyorum!
Kitabımızın konusuna dair çokça şey anlatmak söylemek istiyorum ancak konunun bütünlüğünün o güzel tutkusunun bozulmaması açısından pek detay vermek istemiyorum. Bence okuyarak, hissederek yaşamanız gereken şeyler var. Okumak isteyenlere şimdiden keyifli okumalar
Tarihi roman okumayı sevenler için çok güzel bilgi dolu bir roman ile geldim. Sanırım bu hayatta yersiz yurtsuz kalmaktan daha kötü birşey yoktur. Kendi vatanından sürgün edilmek, koparılmak sanırım en acısı budur. Kitabımızda anneannesi tarafından kaleme alınan Adsız Roman’ı, satmak istediği küpün içinde bulan Neri ve Aras’ın öyküsü ile Janset-Jankat-Elbruz’un 1864’deki öyküsü birbirine paralel gitmektedir. Antika bir vazonun içinden çıkan mektuplarla aslında Neri’nin anneannesi torununa adını koymadığı bir roman bırakıyor. Yıllarca çektikleri sıkıntıları, verdikleri savaşları, mücadeleleri, Kuzey Kafkasya’dan Karadeniz’e göç eden Çerkes halkları göç öncesinde ve sonrasında yaşanılan acılar bizlere aktarılmıştır.
Köyleri Ruslar tarafından yakılıp yıkılan, dağlardan kıyıya inen; haftalarca teknelere binmeyi beklerken sahilde açlıkla, hastalıkla mücadele etmişlerdir. Teknelere binen sayısı fazla olduğunda ise bazı tekneler batmış ve onlarca insan boğulmuştur. İnsanoğlu varoldukça savaşlar, zulümler hiç bitmeyecek sanırım. İki asır önce Kafkaslar’daki yurtlarından zorla çıkarılan, zulümler ve insana değil hiçbir yaratılana layık görülmeyecek muamelerle katledilen, sürgün edilen bir millet. Öylesine acılarla karşılaşıyorlar ki, bir sonraki öncekinin acısını unutturuyor.
Yazarımızın okuduğum ikinci eseri ve yine okurken kendimi bilgiye doymuş hissediyorum. Aslında tarihimize dair ne çok bilmediğimiz acı, yaşanmışlık var. Gerçekleri anlatan, içinde bolca bilgi bulunan bu romanı kesinlikle okumalı ve kitaplığınızda bulundurmalısınız..
