“Her felaketin iki ilacı vardır: zaman ve sessizlik“ der Alexandre Dumas, monte cristo kontu’nda. Her şeyi anlatacağımız, anlayacağımız ortak bir dildir sessizlik. Kaçırdığımız her anın şahididir bir nevi. Hayatın ezgilerinde, sevgiliyi görünce hızlanan kalp atışında, yağmurun toprağa karıştığı anda huzuru bulamayan insan hayatı anlamsız bulur, çünkü kalabalık içinde kaybolmuştur.