İnsanların aptalca bir alışkanlığı da, yaptıkları her şeyi krala atfetmektir. Kavga ederler. Zafer kimindir? Kralın. Vergi öderler. Kim cömert olur? Kral. Sonra da onu çok zengin diye severler. Kral fakirlerden bir taç alır ve karşılığında onlara bir metelik verir. Ne kadar da cömert. Bu şekilde yönetme fikrinin büyüklüğü, küçük insancıklar yaratır. Sevgili köleler ne güzeldirler!