Biz insanlara böyle öğretiyoruz ve onlar da bize bizim onlara öğrettiğimiz gibi davranmaya başlıyor. İnsan kendi şarjını tamamlamazsa başkasını şarj edemez.
Nasıl heybetli ya da havalı göründüğün önemli değil bazen; canlı olmadıktan, yaşamadıktan sonra. Bazen solgun bazen renksiz bazen de hüzünlü olabilirsin,hiç sorun değil; önemli olan canlı olman, vazodaki ışıltılı çiçek olmaktansa..
Kalabalıklar içinde olsak bile yalnız hissederiz; çünkü acı, bireysel bir duygudur. Senin canın yanmıştır, başkaları sana yardımcı olmaya çalışsa da sen acıyı tek başına deneyimlersin.