Ruveyda

"Düğmenin yerini fermuar alır ve insan şafakta giyinirken düşünmeye, felsefi düşüncelere dalmaya ve dolayısıyla da melankolikleşmeye ayıracak bir saat bulamaz olur."
Reklam
mutluluğunu maske gibi takıyordu
-Yatak odası kapısını açtı, ay battıktan sonra bir anıtmezarın mermer zeminli soğuk odasına girmek gibiydi bu. İçerisi zifiri karanlıktı, dışarıdaki gümüşi dünyadan eser yoktu, pencereler sımsıkı kapalıydı, oda büyük şehrin hiçbir sesinin giremeyeceği bir mezar dünyasıydı-
Ne hazin, yürüyoruz simsiyah menzillere Oysa bir güneş gibi başucumuzda sevda Gülümsüyor lekesiz tenhâsında yüzlerin Şarkılara sığınmış, yapayalnız ve derin Yürüyoruz karanlık, hummalı bir dehlizde Gelincikler ağlıyor ayak izlerimizde Neden hep ikiyüzlü tutkular ve aynalar Yitirdik esrarını bütün maviliklerin Nağmeler de ürküyor bu garip hâlimizden Farkında mısın, hayat gidiyor elimizden
farkında mısın hayat gidiyor elimizden·Kitabı okudu
'Ey körebe oynayan hayallerim, gitmeyin Bırak uçsun öteye düşlerimi, ey fanus Bir rüyadan gelip de içime düşen çığlık Ya götür beni burdan, ya da ebediyen sus'
Nur-ı Aynım·Kitabı okudu
Reklam