Kıkırdadı kısa bir süre, gülümsemelerin en güzelini hak ettiğimi söyleyen kendisi, gülümsemelerin en güzelini bana sunduğundan bihaberdi. İç çektim tebessümüne bakarken, bileklerimi öpecek dudaklar, asla O'nun dudakları olamayacaktı belki de.
Yalnızca ufak bir sohbetti, bana ne adımı sormuştu ne de söylemişti kendi ismini, fakat yıllardır dostmuşuz gibi çözüvermişti beni, çözülüvermiştim karşısında. Bana yalnızca ellerin güzel, demişti, O'na kalbin güzel diyemedim