Kendi Kendimle
@asyaserce
Bazen durmak gerekir.
Ne kaçmak için ne de vazgeçmek.
Sadece nefes almak için.
Hayat sürekli koşmayı beklerken
insan kendini geride bırakıyor.
Reklam
Şimdi susuyorum.
Çünkü anlatırsam da anlaşılmayacak,
anlaşılsam da değişmeyecek.
Bazı karanlıklar paylaşılmıyor,
sadece insanın içinde
derinleşiyor.
Zaman geçiyor diyorlar,
oysa zaman sadece üstünü örtüyor.
Geçmeyen şeyler var;
alışılan, taşınan, geceye saklanan.
İnsan en çok da
kimse fark etmediğinde yoruluyor.
Güçlü durmayı öğrendim,
ama güçlü olmak iyileşmek demek değilmiş.
Sadece kimseye belli etmeden
yıkılmayı ertelemekmiş.
Her “iyiyim” dediğimde
içimde bir şey daha sessizleşti.
Gece çöktüğünde değil aslında karanlık,
herkes gittiğinde başlıyor.
Gülüşlerin sustuğu, seslerin çekildiği yerde
insan kendiyle baş başa kalıyor
ve işte o an, kaçtığın ne varsa
birer birer önüne oturuyor
Reklam