Habib Ata

Habib Ata
@atahabib
Güneşin sana gelmesini istiyorsan, gölgeden çık.
"Siyah Gözlerine Beni De Götür"
Erzurum garında banklar üstünde uyku tutmuyor karanlıkları yitik düşlerimi kovalıyorum gölgeler gidiyor; ben kalıyorum. Pembe uçurtmalar yolladığından beri sarardı tiryaki menekşeleri sonbaharın tozlu kafeslerinde sevgi turnaları yakalıyorum turnalar gidiyor; ben kalıyorum avareyim,asudeyim,yorgunum bilmiyorum neden sana vurgunum Daha dokunmadan kurudu irem çöllere bir türlü yağamıyorum yeni bir koşunun başlangıcında biraz deprem sonrası biraz şehir hülyası bir kalp yangınından geriye kalan siyah gözlerine beni de götür artık bu yerlere sığamıyorum.
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Sustuğum şeyler var, hiç konuşmadıklarım, hiç bir zaman konuşamayacaklarım. İçinde kaybolduğum şehirler var, birde; Kaybolup giden insanlar...
Bu cihan bir zindandır. Bizde bu zindanda mahpuslarız. Zindanı del de kendini kurtar. Sen zamanın Yusuf'usun, gökyüzünün güneşisin. Bu çölden, bu zindandan çık, yüzünü göster. Surette sen küçük bir âlemsin ama, gerçekte en büyük âlem sensin.
Ay doğmuyorsa yüzüne, Güneş vurmuyorsa pencerene, kabahati ne Güneş de nede ayda ara, Yeterki gözlerindeki perdeyi arala.
İnsanlar büyük umutlarla farklı tutkularla atılırlar hayata… Genel amaç mutlu olmaktır. Kimi insanlar mutluluk denen şeyi kendilerinden ayrı ve çok uzak bir varlık sanarak elde etme hayaliyle yaşarlar. Rastlantılar veya çabalar sonunda gönüllerinin ihtiyaçlarına uygun düşen yaşama ortamına girdikleri zaman sonsuz bir ‘ sevince kapılırlar. Bunun aksi olan bir neticeye ulaştıkları zaman da acı çekerler; sanki dünya üzerlerine yıkılmış gibi korkunç bir karamsarlığa kapılırlar.