Benim yaşımda aşk kimin kollarında öleceğinize karar vermektir. Aslında her yaşta öyledir.
Sadece Murat Menteş kitap alıntıları paylaşılan dünyama hoşgeldiniz. Berbattır, seveceksiniz.
Hepimiz kaderin muhasarası altındayız. Bazen de taarruzuna maruz kalıyoruz. Buna mukabil, kaderimizden mesulüz de. İnsan zaten mesuliyetin mahsülüdür, değil mi efendim?
Aşk iki kişiyi psikolojik ve fizyolojik muhtaçlık ortak paydasında buluşturan her türlü karambol mü demek? Yoksa bu ezeli katakulli bir mucize içeriyor mu? Bence aşık, her şeyin kendi lehine işlediği hissine kapılan kişidir. Salağın tekidir yani.
Romantizm, çıkarlarımızın üstünü duygularla örttüğümüz bir hilekarlıktan başka bir şey değil. Biliyorum. Fakat sizce de kendini kandırmanın budalaca ve zekice olmak üzere iki çeşidi yok mu?