Kendi sıradanlığımızdan korkmakla çok fazla zaman harcıyoruz. Sesimizin kusursuz olmadığı ortaya çıkar diye yüksek sesle şarkı söylemekten çekiniyourz. Mozart olmadığımız için resim yapmıyoruz. Söylerken sesimiz titreyebilir diye onlara (insanlara) onları sevdiğimizi söylemiyoruz.
Ağlarken bile güzel görünmeye çalışıyor, iyi olmadığımız için dans etmiyoruz. İnsanlığımızın gerçeği şu ki, hiçbirimiz o kadar da iyi değiliz, o yüzden her şeyde dahi olmadığın içinsevdiğin şeylerden kendini alıkoyma. Şarkıyı avazın çıktığı kadar söyle, aşkını itiraf et ve bırak sesin titresin. Kocaman, çirkin gözyaşları dök ve berbat dans et çünkü hayat insan olma korkusuyla yaşayamayacak kadar kısa.
Whitney Hanson