Aşk, düz bir çizgi halinde olmayan karmaşık bir duyguydu. Dalgalar halinde ve yukarı aşağı döngülerle işlerdi. Kalp kırıklığı ve ihanetin ortasındayken bile bir şekilde var olabilen acayip bir histi.
Sevmeyi ne zaman bıraktığını sıklıkla merak ediyordum.
Tek bir günde mi vazgeçmişti, yoksa farklı anların birleşmesiyle mi olmuştu?
Yürek sızısı veya sıkkınlık yüzünden sevgi yok olur muydu?
Bağların kopması yüzünden yok olur muydu?
Bir şey hiç bağlanmamışsa kopabilir miydi ki?
"Bir gün, bir yerde -herhangi bir yerde- yanlışa mahal vermeden kendinizi bulacaksınız ve ancak sadece o, hayatınızın en mutlu ya da en acı saati olabilir."
-Pablo Neruda