Oysa insanların en büyük deliliği de bu, yani sevgi.
Hepimiz şu ya da bu biçimde deliyiz zaten.
Yaşamı boyunca pek çok kez fark etmişti Veronika, tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyormuş gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı; çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı.
"Tüm saçmalığına rağmen sımsıcak, kısacık ama umman kadar derin bir hikâyenin ortasında uyanmak ve onun bir rüya olduğunu anlamak kadar insana kendisini çaresiz, aciz ve zavallı hissettiren başka bir şey yoktu herhalde yeryüzünde. "
"Ölümün ötesinde bir unutmaktı istediği. Hiç yaşamamış, hiç var olmamış gibi unutmak... "