Ahmet Ümit'i ilk defa bu dilde okudum. Hoşuma gitti fakat aynı olayların beş kere tekrar edilmesi biraz okurken sıkılmama sebep oldu. Hikâyenin genelinde ve sonunda verilmek istenen mesaj güzeldi. "..özgürlük yoksa, aşk da yoktur!"
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Genel olarak anlatımını akıcı bulduğum bir kitaptı. Finalde daha şaşırtıcı bir son beklerdim. Ayrıca aklımda soru işaretleri bırakan birkaç olay cevabını bulamadan kitap sona erdi. Ama ilk defa okuduğum bir Agatha Christie kitabı için gayet güzeldi.
Sonraları çok defa ağladım. Gözlerime cinayetimin şahidi olan o bez parçasını tutarak, yaşlarımı onunla silerek ağladım, ağladım...
Kalbimin eridiğini hisseder gibi oluyordum. Sanıyordum ki ciğerlerimden geçmekte olan kan, sıvı değil ateştir. O ateşten, kızgın madde kalbimi öyle yakıyordu ki...
Ah! Ben onu unutamayacak mıyım? Ebediyen kalbimden bu uğursuz aşkı çıkaramayacak mıyım?