“Kimseyi dil-teng-i âzâr etme, sultanlık budur
Kalb-i mürri tahtgâh eyle Süleymanlık budur
Gerçi her bir derde vardır bir tabîb-i çâresâz
Nabz-gîr-i kalb-i mahzûn ol ki, lokman’lık budur"
🍀
Ne devler arasında cüce olmak ne de cüceler arasında dev olmak kendi olmak kadar mutluluk vermiyordu .Anladım ki esas mutluluk ,zaten bize verilmiş;ancak biz elimizdekinin değerini ancak kaybedince anlıyoruz. Demek mutluluğu çok uzaklarda aramanın gereği yokmuş.