“Beni tamamen yakalayan bir şeyin seni de etkilemesi gerekmez, ya da tam tersi. Senin için masumiyet olan şey, benim için suç olabilir, ya da tam tersi sende hiçbir etki yaratmayan şey benim mezarım olabilir.”
“Kafam gece gündüz yanıyor, çaresiz bir şekilde ortalarda dolaşıyorum, bu hayat değil. Buna neden olan şey endişeler değil aslında, ağırkanlı ve aşırı titiz olduğum için bu duruma sayısız endişe de eşlik ediyor ama önemli olan bu kaygılar değil, onlar ceset üzerinde çalışan böcekler gibi işlerini yapıyorlar ama beni belirleyici şekilde etkileyen başka bir şey. Korkunun, zayıflığın ve kendimi hor görmenin genel baskısı.”
“Bu kadarı çok fazla, bu kadar çok her şeye ulaşılamaz. Bu, tutuklu birinin başarabileceği bir kaçış niyetiyle yetinmeyip aynı zamanda hapishaneyi bir zevk şatosuna dönüştürmesine benziyor. Kaçarsa hapishaneyi dönüştüremez, dönüştürürse kaçamaz.”
“Bazen dünya haritasının önüme serilmiş olduğunu ve senin de boylu boyunca bu haritanın üstüne uzandığını hayal ediyorum. O zaman hayatımın senin kaplamadığın ya da ulaşma mesafenin dışında kalan bölgeler bana kalıyormuş gibi geliyor.”
“Söz konusu olan da o en yüce şeyin kendisi değil, ona uzaktan bile olsa, düzgün bir şekilde yaklaşmaktır sadece; doğruca güneşin ortasına uçmak gerekmez, dünya üstünde güneşin aydınlattığı ve insanı ısıtan bir noktaya sığınmak da yeter.”