“Şimdi bile kendimi anlayamıyorum. Bir rüya gibi geçip gitti her şey. Ne aşk kaldı ne bir şey. Güya çok güçlüydü, gerçeğin ta kendisiydi falan... Ne oldu şimdi? Bazen deli olduğumu ve bir tımarhanenin tam ortasına düştüğümü düşünüyorum. Belki de hâlâ oradayımdır, her şey sadece gelip geçici bir rüyadır belki de...”
“Şu an ben neyim? Koca bir sıfır! Peki, yarın ne olabilirim? Üzerimdeki ölü toprağını atıp yaşama yeniden dört elle sarılabilirim! İçimdeki insan iyice kaybolmadan onu bulabilirim!”