Yeni dinler, Hindu dini ve Budacılık, tanrıları reddetmedikleri gibi insanların onlara tapmalarını da yasaklamamışlardır. Onlara göre böyle bir baskı ve reddedişin zararlı sonuçlar vereceği açıktı. Bunun yerine, Hindu ve Budacılar tanrıları aşmanın, onların da ötesine geçmenin yollarını aramışlardır.
Her bölge bu sorunlar ve kaygılarla başetmek için kendi farklı ideolojisini geliştirdi: Çin'de Taoculuk ve Konfüçyüsçülük, Hindistan'da Hindu dini ve Budacılık, Avrupa'da felsefi akılcılık. Ortadoğu tek tip bir çözüm üretmediyse de İran ve İsrail'de sırasıyla Zerdüşt ve İbrani peygamberler tektanrıcılığın değişik versiyonlarını geliştirdiler.
Ama üç dinimize bakarsak, hiç de nesnel 'Tanrı' görüşü olmadığını görürüz: her kuşak kendisi için geçerli olan Tanrı imgesini yaratmak zorunda kalmıştır.