Zülal YILDIRIM
@ay_pusat
Orion | Almina TANER | Kitap Yorumu1000Kitap
Bugün size 2022'nin ilk kitabı olan Orion'un yorumuyla geldim. Ve galiba okuduğum ilk kitap yılın favorilerine girdi:)
Olaylar çok iyi kurgulanmıştı. Ben gençlik kitaplarında geceyi ve yıldızları çok büyüten kitapları hiç sevmem normalde. Çok klişe gelir yani. Ama kurgusu o kadar iyiydi ki geceyi sevmelerin bir sebebi vardı insanların. Geceyi seviyorlarlardı çünkü gece, unutulmuş bedenlerin gölgeleri onları rahat bırakıyorlarlardı. Böyle düşününce kurgusu gereği bana hiç garip gelmedi bu sevgi. Bilim kurgu kitapların yazması çok çok çok zordur ve yazarın ilk kitabı olmasına rağmen kusursuza yakın yazmış.
Anlatımına bayıldım zaten kitabın. İnsanı çok zorlayan bir anlatımı yoktu ancak bize düşünmemiz için müsaade de ediyordu. Vermek istediği mesajları toplayıp bir konuşmaya yığmamış, aksine tüm kitaba yaymıştı. Yani kitabın tüm parçaları öyle bir dengelenmiş ki... Mesela bilim kurgu kitapların birçoğunda olur bu: asıl bir bilim kurgu kısmı olur ve insanı çok zorlar o bölüm. Yani anlaşılması bir hayli zordur. Ama bu kitapta o zorlayan kısımlar da kitabın içinde yayılmıştı ve aslında zorlayacaksa bile zorlamıyordu. Bu yönü çok hoşuma gitti.
Kitabın evreni çok masalsı bir evren ama garip (iyi anlamda). Nasıl anlatacağımı bilmiyorum ama o evrene girmem için kitaptan tek bir cümle okumam yetiyordu. Bir yerde kitaptan bir cümle görsem "Bu Orion'dan alınan bir cümle." diyebilirim. Yazarın anlatımı çok farklı, nerede görsem tanırım, denebilecek bir anlatıma sahip. Yani kendini diğer tüm kitaplardan ayıran bir yönü var.
İnsanı hemen içine çeken bir kurguya sahip. Merak uyandırıcı aynı zamanda. Asla kestirilemiyor sonraki sayfada ne olacağı. Kitapta insanların bencilliği öyle güzel vurgulanmış ki sonunu okuduğunda bir tokat gibi yüzüne çarpıyor bu.
Ve son olarak da kitabın
