İnsanoğlu dua ettikçe küçülür, rabbi ise yücelir. Kulun küçülmesi, yok olması değil, en büyük gücünü keşfetmesidir çünkü Allah’a güvenen bir yürek, yeryüzünde hiçbir şeye boyun eğmez.
Hayatında büyük sarsıntılar yaşayan insanlar, çoğunlukla daha önce olduklarından “daha yalnız” ama bir şekilde “daha gerçek” oluyorlar. O sarsıntıların hep bir şeylerin kaybıyla şekillendiğini düşünürsek şöyle de diyebiliriz; her yitim önce kim olduğumuzu sorgulatıyor sonra kim olmak istemediğimizi.