Benay
@aybenay
Pro captu lectoris, habent sua fata libelli.
222 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Babam dürüst biri. Beni anlamadığı için onu bağışlıyorum. Beni anlamadığını anlamamasını ve iyi niyetinin onu iyi bir şekilde yönlendiremediği, dürüstlüğünün de iyi bir rehber olmasına yetmediği sorunlara karışmasını bağışlamak ise bana ağır geliyor.” 
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“…Anarşi yaratmak, bana her zaman için bir entelektüele yakışır tek rol olarak göründü (çünkü zeka parçalar, analiz çökertir)
“Ben her zaman yaşamın seyircisi olmaya çalıştım, asla hayata karışmadım. Böylece, başıma gelen her şeye bir yabancı gibi tanık oluyorum - şu ihtiyat payıyla ki, etrafımdaki acınası olaylar karşısında, pek hoş bir şehvet hissi duyuyorum (…)
Bu olaylara neden olmuş hiç kimseye karşı hiç hınç beslemiyorum. Aslında, asla hınç beslemem ya da kin gütmem. Bu tür duygular hayatta bir kanaati, bir mesleği, hatta bir hedefi olan insanlara özgüdür. Bende bu tür şeyler hiç yok. Benim yaşama olan ilgim bir bilmece çözücünün ilgisidir.
Prensiplerim de yok. Bugün bir şey savunurum, yarın başka bir şey; ne bugün savunduğuma ne de yarın savunacağıma daha fazla inanırım. Fikir ve duygularla oynamak bana her zaman olabilecek en güzel yazgı gibi geldi. Bunu mümkün olduğunca gerçekleştirmeye çalışıyorum.”
“Mevcut durumda, nasıl davranacağımı ve kime başvuracağımı biliyorum -aslında, gündelik yaşamın pratik koşulları söz konusu olduğunda bende ender rastlanan bir durumdur bu.”
“Şimdi tek başıma yaşıyorum, çünkü burada aile yakınlarım yok ve bu durum benim ruh halimi etkiledi, beni kendi ruhumla çıplak bıraktı, dikkatimi kendimden uzaklaştırabileceğim, aşina olduğum meraklarım ya da duygularım yok.”