Kimseye zarar vermediğin sürece görüşlerini değiştirebilir, utanmaksızın kendinle çelişebilirsin. Buna hakkın var; başkalarının ne düşüneceği hiç önemli değil — çünkü illa bir şey düşünecekler.
Arada sırada yazmayı bırakıp kalemtıraş kullanmamız gerekir. Böyle yapmak kaleme biraz acı verebilir, ama sonunda ucu sivrilir. Sen de bazı acılara katlanmayı öğren, çünkü bu acılar seni daha iyi bir insana dönüştürecektir.
Bedenimizin de bir lisanı olduğunu ve karşımızdaki kişinin —bilinçsizce de olsa— duruş ve hareketlerimizden sözlerimizin ötesinde anlamlar çıkardığını unutmamalıyız.