Ayça Eker
@aycaeker
Öğr.
Mersin| born in summer’24
-Büyüyünce ne olacaksın bakayım?
- Olimpik yüzücü.
- Ayy olur mu! Gerçek bir işin olsun. Yüzücülüğü hobi olarak yaparsın!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Darbe zamanı çizgi filmlere ulaşmanın bir yolu daha vardı ama bu yol sadece deniz kıyısında oturanlara yarıyordu.İzmir’den Yunan adalarını görmekle kalmayıp onların yayınını da alabiliyorduk. Yunan televizyonu iki kanallıydı ve Türk televizyonlarından daha çok çizgi film gösteriyordu. Düşmanlarımız çocukları Türklerin sevdiğinden daha çok seviyor! Tek kelime anlamıyorduk ama yine de bayıla bayıla izliyorduk.
Zalimlikle yaşamayı öğrenmek için ben de zalim mi olmalıydım?
Öğretmenim cetvelimi ödünç alıyordu. Cetvelim öğretmenimin ellerinde kutsanıyordu. Bundan böyle pembe cetvelim kutsal bir nesne olacaktı! Cetvelimi aldı ve şöyle dedi: Aç elini!
Açtım. Bütün sınıf sessizliğe gömüldü.Söylenmemesi gereken bir şey mi söylemiştim? Ne yapmıştım? O güne kadar öğretmenden hiç dayak yememiştim. Artık o mükemmel öğrencilerden biri değildim. Sonra diğer sınıf arkadaşlarımı da pembe cetvelimle dövdü. Konuşan bendim. Onlar neden suçlu oluyordu ki?
Bir gazeteci, 17 yaşındaki birinin nasıl idam edildiğini sorduğunda Kenan Evren şöyle dedi: Asmayalım da besleyelim mi?