"Harry'nin yara izi, ondaki ikiliği; yani en iyiyi ve en kötüyü sembolize eder. En iyisi, annesinin onu kurta-ran sevgisidir. En kötüsü ise azılı düşmanının farkın-da olmadan genç Potter'ı yedinci Hortkuluk'a dönüş-türerek ruhunun bir parçasını ona vermiş olmasıdır."
"Tadılmamış bir sevgi, dolayısıyla gerçekten yaşanamamış bir hayatın getirdiği ölüm korkusu.. İşte Voldemort, hala hayattayken yarattığı kendi hayaletiyle böyle bir arafta kalmıştır. Ölümden kaçmak pahasına hiç yaşayamamıştır."
"Harry buna dayanamazdı, artık kendisi olmaya dayanamazdı... Kendini asla, kendi başı ve bedeninde böyle hapsolmuş hissetmemişti, başka biri, herhangi biri olmayı hiç bu kadar şiddetle istememişti."