Aslında evimin kapısı ona kapalıydı ,bunu biliyordum ama o kapıyı çalınca da
açtım,çağırmak için değil neden geldiğini anlamak için .O kapının eşiğinde kaldı ne içeri girdi ne de gitti ben onu orada izlerken önce merak sonra bir gerginlik hissetim içeri girme ihtimali aklıma gelince daha çok gerildim, huzurum kaçtı ,bilmiyorum bu düşünce beni fazlasıyla rahatsız etti
O an anladım ki bu kapı ona hiç açılmamış .Her merak istemek değil , açık görünen her kapı bir davet değil ve kapıyı kapatmak kaçmak değil .Kendine olan saygı ve iç huzurunu seçmekti .Çünkü gerçekten ait olan biri için kapı açılmaz o kapının anahtarı zaten onda olur .