Biliyor musun, zenginler korkak oluyor, paraları artıkça korkuları da artıyor. Ama insan bunu yoksullaştığında fark ediyor, zenginken bu korku insana doğal geliyor...
İnsanlardan ve hayattan öyle bir tavırla söz ediyordu ki sanki hayat onun için pazardan alınmış bir oyuncaktı, onunla oynayabilir, eğlenebilir, kırılmasından ya da kaybolmasından korkmayabilirdi.
Sessizliği de neşesi gibi doğal ve etkileyiciydi, dokunduğu yerdeki acıyı dindiren bir şifacının eli gibi onun sessizliğinde de karşısındakinin acısını dindiren bir şey vardı ya da bana öyle gelmişti.