Saatleri Ayarlama Enstitüsü’nde beni sarsan bir cümle var: “Saat, Allah’ı bulmanın en sağlam çâresi idi ve bu sıfatla eskilerin hayatını idare ederdi.”
Saat kavramını yitirince vaktin bereketi, genişliği, zamanın insana verdiği esenlik hisleri, yarın ola hayrola diyebilme güveni kayboldu. O kaybolmuşluğun girdabındayız, saatimizi kaybettik, o kaybedişin etkisiyle de doğrulamamanın, ruhen uyanamayışın sancısını çekiyoruz.