Öyleyse yaşarken kanatları sık sık kırılan bizleri uçmayı bilmememizde şaşılacak ne var? Hele ki onları kendi kendimize kırıyorsak..
Hayatımızın küçük ve büyük anlarında tüy dökmeye, tutulma dönemlerine izin verelim. O zaman daha güçlü, daha güzel geri döneriz: kuşlar gibi hafif.