Özge Şahin
@ayis
İzmir
53 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Masallardan da ders çıkarabiliriz bağırıp çağırmak yerine ne kadar sakin ılımlı olursan o kadar kendiliğinden düzeliceğine inanmaya başladım
Reklam
Ruhumdan eksilen yankılar
Bu hikayenin sonunda değdi demezsem eğer yaşamamın da bir anlamı yok benim için kalmıcak içim bile bana ağır gelicek benden geriye zerre kalmıcak biliyorum o yüzden neyim var neyim yoksa döküyorum ben sevginin ağırlığını öğreniyorum her geçen gün bana öğretiyor beni büyütüyor küçük bir çocuk gibi hissediyorum onla keşfediyorum her şeyi ona değer çünkü o çok değerli kendimden bile değerli bilmiyor...
Dışarıdaki süslü yaşamı görenler içerideki tabutlardan bir haber yaşamaya devam ettiler ...
Yapraklar düşüyor düşmesin olur mu
Sessizliğin içinde bile adını duyuyorum
İçimde yarım kalan bütün yollar sana çıkıyor
Ne zaman kırılmış bir yıldız görsem gökyüzünde senin için bir dilek tutuyorum
Aynı göğe baksak da farklı şehirlerde olsak da bazı kalpler mesafeyi inkar ediyor
Nihayetinde herkes bir iz bırakır hayatta sen ise bir iz değil bir mevsim bıraktın...
Sessiz çığlıklar atıyordu kalbi sarılmak istedim
Sana bakınca gücün sadece kükremek olmadığını öğrendim bazen en büyük cesaret sevdiğin birinin yanında savunmasız kalabilmekmiş
İçinde güneş taşıyan bir kalbin vardı herkesi ısıtırken kendi yaralarını sessizce saklayan gururunun arkasına özlemlerini gizleyen bir kalp
Ne kadar güçlü görünsen de bazı geceler yıldızlardan bile yalnız olduğunu hissediyorum çünkü en parlak ışıklar en derin karanlıklarla sınanır
Aslan gibi dimdik duran ruhunun altında sevilmekten çok anlaşılmak isteyen bir çocuk var sanki dünyaya meydan okuyan ama sevdiğinin bir sözüyle yumuşayan
Ne zaman adını ansam aklıma bir insan değil vazgeçmekle beklemek arasında kalan sevgisini gururuna rağmen taşıyan koca bir yürek geliyor .