Özge Şahin
@ayis
İzmir
53 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Devam etmek
Bir kitabı okumaya başlayıp yarım bıraktığında bile bir eksiklik çekersin ki o kadar zaman geçmiştir ki bazı yerlerini tam hatırlayamazsın tekrar bakarsın okursun sevdiğin bir kitapsa rafa kaldırmak istemezsin altını çizdiğin yerlere bakarsın aa burası bana dokunmuş kendimden bir parça bulmuşum dersin devam edersin ...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kırılmak
Biri beni kırmaya kalktığında hiç aklımda olmayan ve kalbimde olmayan şeyleri kendi canım yanmasın diye söyleyebiliyorum bu bi nevi içindeki bir hayvanın pençelerini çıkarıp kendini korumak için saldırıda bulunması gibi ilkel varlıklarız içten içe ben bunu fark ettiğimde bi garipsedim ve duruldum değer verdiğim bir insana değeri yokmuş gibi davranmak da değil mesele kırılmaktan o kadar çok korkuyormuşum ki etrafımdaki her şeyi kırarak benim kırıklarımı daha görünmez bir hale getirmeye çalışmışım o kadar yanıyormuşum ki etrafımdaki her şeyi yakarak benim yangınımı görmek istememişim ama bilmiyordum aslında her şeyi yakarken ve kırarken seninkileri görünmez yapsan da o artan yangında ve kırıkta daha fazla acı çekiyorsun kimse görmüyor artık senin mahvolduğunu ama sen görüyorsun şimdi her şey mahvoldu kırıldı ve yandı ama öğrendim ki kırıklar olmadan içeriye ışık düşemez o kırıklar sayesinde içerisi ışık almaya aydınlanmaya başlar ...
Ben içimi açamadım hiç evren ve zaman dilimleri benim konuşmamı bekler gibi bana düşmandı tam konuşmaya başladığım an gezegenler yer değiştirirdi sanki o an anlattım anlattım kendim bile unuturdum ne söylediğimi içime bile ağır gelen şeyi unuttum ...
Onarmak Zordur
Kırıldım dedim ya hani ben sen sinirliyken bile seni sakinleştirmeye çabalarken benim kalp kırıklığımla verdiğim tepkide uğraşmak istemiyorum demene kırıldım saklanmak istedin o an olay var sandın hayır o an olay veya tartışma yoktu sadece bir ruhun avaz avaz bağırdığı çığlıklar vardı son kez duy sesimi gör beni diye bağırdığı bak ben her şeye rağmen iyi kötü ne olursa olsun seni seçiyorum seçmeye de devam edicem yıpransam da tükensem de kalıcam diye ağlaması vardı dizlerinin üstüne çöküp hıçkıra hıçkıra ağlaması vardı herkes bir şeyler yaşadı yaşattı üstüne her gün her gün gitmenin bir faydası yok ki bu yaranın kabuk bağlaması lazım zamanla o gidip kabuğu sinirle de olsa koparmak yerine krem sürmek bak gecicek ben burdayım yanındayım hadi gel sarılalım demek varken koparmak niye ki zor sardım tek sardım yok saydım yarayı unuttum ben sen saydım her şeyi her şeyde bir bahane buldum kendime şu an iyi değildi ondan öyle dedi demek istemedi aslında o da yoruldu dedim yorulduk mu hadi gel birlikte toplanalım diyenle olun ...
Ruhum bile benden yoruldu
Her şey geçer de ben bana kalır mıyım bu süreçte gözlerim şiş göz altlarım günden güne morarıyor sanki bende değilim ben normalde bakardım ederdim günden güne eriyor gibiyim ama elimden bir şey gelmiyor efsunlu kelebek son kez çabalıyor gibi hissediyorum her şeye yetiştin tebrik ediyorum senle gurur duyuyorum ama bir o kadar da kendine geç kaldın farkında mısın tükeniyorum diyorsun ya içten içe ne zaman durucak bu his onuda bilmiyorum değiştim ama biliyor musun tek lafınla düşebiliyorum artık değiştim ama biliyor musun ellerini tutmak için çabaladım kendi yarana denk gelmesin diye ruhumu parçaladım değiştim ama biliyor musun ben kimse için bu kadar kendimden vazgeçmedim
Ben biliyordum en başında anlarsın ya zaten ya seni tamamlar ya da onda kaybolursun bende sende kaybolucağımı biliyordum bu yüzden kaçtım ya kendimden her şeyden kaçtım kaçtım kaçabildiğim kadar ama düştüm korkularım var dedin benimde vardı çoğunu yaşadım en büyüğü de kendimi kaybetmekti her zaman içten içe kendimi yitirmek onuda yaşıyorum şimdi ya senle yok edicem bu korkuyu ya da kendim günden güne eriyip biticem ...