Aylin Kanar
@aylincow
***cesaret ister
Bir insanın kayıtsız şartsız sevilmeyi kabul etmesi büyük cesaret ister. Kahramanlık değilse bile cesaret. Çoğu insan sevgiyi ne almayı ne de vermeyi bilir; çünkü ödlektir, kibirlidir, korkuları vardır. Sevgi verdiği zaman utanır ve diğerine teslim olup sırrını paylaştığı zaman daha da fazla utanır. Bu üzücü sır şudur ki, insanın şefkate ihtiyacı vardır, onsuz yaşayamaz. Bence gerçek bu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
kanıtlmak huzursuzluğu
Benim, zenginlerin sabahtan akşama can sıkıntsından patladıkları yönünde gizli bir inancım var. Öte yandan statüsü olan ama parası olmayan burjuva, ait olduğu düzeni, burjuva kurallarını ve prensiplerini bir Haçlı şovalyesinin titiz kahramanlığıyla korur. Sadece küçük burjuva şekilcidir. Buna ihtiyacı vardır, çünkü hayatının sonuna dek bir şeyleri kanıtlamak zorundadır.
gergin bir ruh hali, onaylanma ihtiyacı
Ben zengindim, karımın ailesi yoksuldu. Fakat burjuvazi bir para meselesi değildir. Evet, benim tecrübeme göre tam da yoksul burjuvalar, burjuva zihniyetine ve yaşam biçimine gergin bir ruh haliyle yapışırlar. Zengin adam hiçbir zaman toplumsal adetlere, burjuva düzenine, görgü kurallarına ve saygıdeğer davranışlara böyle rahatsız edici bir titizlikle tutunmaz, oysa küçük burjuvanın onaylanmak için hayatının her anında bunlara ihtiyacı vardır.
Yok
Günün birinde uyandım, yatağımda doğrulup oturdum ve gülümsedim. Artık en ufak bir acı çekmiyordum ve birden, doğru insan diye bir şeyin olmadığını idrak ettim. Ne yeryüzünde ne de cennette. Öyle biri, öyle tek bir kişi yok. Sadece insanlar ve her insanın içinde bir tutam doğru insan var ama kimsede, bizim diğerinden beklediğimiz ve umduğumuz şey yok. Kusursuz insan diye bir şey yok ve mutluluk veren, harikulade tek adam aslında hiç var olmadı.
Sarmaşıkgiller
Etraflarında hayati bir önem taşıyan her şeyi ilkel bir güçle emen insanlar varıdır; tıpkı vahşi ormanda birkaç yüz metrekarelik alandaki ağaçladan toprağın nemini ve besin maddelerini çeken sarmaşıklar gibi. Bu onların kanunu ve özelliğidir. Kötü niyetli değildirler, onların yapısı budur. Kötülerle kavga edebilir, belki onlarla uzlaşabilir ve ruhlarında onlara acı veren, başkalarından, hayattan intikam almak istemelerine neden olan şeyleri çözebiliriz. Bunlar daha şanslı olanlardır. Bir de sarmaşıkgiller vardır; kesinlikle kötülük etmek istemez, sadece etraflarını ölümcül derecede amansız bir susuzlukla kendilerine bastırarak onun bütün gücünü emerler. Böyle insanlar barbardırlar, doğal şiddettirler