Bozcaada benim için sadece bir tatil değil, kendime döndüğüm bir yolculuk oldu. Adada ilk öğrendiğim şey, kaldığımız otelin ismi olan Sisu’ydu. Fince bir kelimeymiş; zorluklar karşısında pes etmemeyi, her şey bitti dendiğinde içten gelen o son ve tükenmez gücü anlatıyormuş. İnsanın kendi içindeki sarsılmaz kaleyi keşfetmesi gibi...
Hayatın bazen bizi zorladığı, rüzgarın en sert estiği anlarda, bu kavramın felsefesini sırtlanıp yola devam edebilmek çok kıymetli.
Şimdi "Sisu" ruhunu heybeme koymuş bir gezgin olarak; adanın o dar sokakları, uçsuz bucaksız denizi ya da rüzgar gülü altındaki o anlar bana çok iyi geldi. Doğa karşısında büyülendiğim, hem gülüp hem ağladığım o anları hala nasıl tarif edebilirim bilmiyorum. Ama bildiğim tek şey; içimdeki o gücü bana yeniden hatırlattığı için Bozcaada'yı hiç unutmayacağım.