kitapçıkız
@ays06
Reklam
Zihnimi susturdum çünkü müsade ederseniz, zihniniz sizi mahvedebilir.
Nasıl yorum yazacağımı epey düşündüğüm bir kitap okudum. Öncelikle yazarın okuduğum ilk kitabı. Çok fazla karakter olması kitabın anlaşılırlığını zorlaştırıyor ama sonlara doğru tüm taşlar yerine oturuyor. Yine de kim kimdi diye en baştaki oturanlar ağacına bakmak gerekiyor.
Ülkemizin çalkantılı dönemlerini, darbeleri, ihtilalleri, anarşizmi, işkenceleri, kayıpları yaşayan insanların acı tatlı anılarını, doğumları ölümleri, aşkları, evlilikleri bilmem kaç ömrü içine almış yolun sonundaki mor salkımlı ev.
Devrim ve devrimcilik pek hoşlanmadığım ve kabullenmediğim bir durum. İdeoloji yıkıma, kıyıma yol açıyorsa bence ideoloji değil yel değirmeniyle savaştır. Böyle olunca da bu kitapta ve yazarımızın felsefesinde olduğu gibi derdimiz ülkemiz değil iktidar oluyor.
Kitap genel anlamda hep hüzün yarattı bende. Evde oturanların hikayelerinin başında ya da sonunda mutlaka bir kayıp, ayrılık yaşanması, vatansızlık hissi buruk bir tat bıraktı damağımda.
Bu yaşanmışlıkların yanında en güzel şey evin tüm katlarını sarıp çatıya kadar ulaşan, ne yaşarsanız yaşayın yine de hayat var diyen mor salkımlar oldu.
Tavsiye ediyor muyum bilemedim.
Okursanız keyifli okumalar.
Hain kim, kahraman kim, tarih karar verir derlerse, bu da yalan. Tarihi yazanlara bağlı her şey. Kim iktidardaysa onun tarihi yazılır. Bu yüzden bütün tarihler yalancıdır.
