"Yol bir arınmadır çoğu zaman benim için. Kendime karşı olan öfkemi dizginledikten sonra sadeleşmeye de fırsatım olmaya başlıyor. Gecenin sabaha giden saatlerinde su damlası gibi bir hisle,
eksiltiyorum kalabalığı.
Eksilttiğim yalancı kalabalıkların hırpalaması geçiyor hayatımdan.
Bir bir uzaklaşıyorum artık.
Eksiliyor, sadeleşiyor, çocukluğuma yaklaşıyorum. Yolun yarısına gelmişken, uslanıyorum. Gidecek yolum azaldıkça üstümdeki tortular uçuşuyor..
Ve hoşça kal demeyi artık çok iyi beceriyorum."