"Niçin acaba o kadar üzülmedim? Acaba onu eskisi kadar sevmiyor muyum? Buna çare yok. Ölünceye kadar bu aşka sadık kalacağım,onu unutmayacağımı biliyorum. İhtimal, artık bu acıya da alıştım. Onun için fazla ıstırap çekmiyorum. İnsan, her şeye alışıyor..."
"İnsanın bu etrafımızdaki topraklardan hiç farkı yok. Bakıyorsun bir gün, sonbahar yaprakları gibi dağılmaya başlıyor,içinde her şey ölüyor, her şey kuruyor..."