Öyle sessiz sedasız geçmem yürüdüğüm yollardan.
Belki papatyalar bırakırım,
Ya da ateş yakar üzerinde dans ederim..
Yağmur falan yağdırırım olmadı..
Hiçbir şey yapmasam gülüşüm yeter iz bırakmaya..
İnsanlar tanıdım düşlerini tek celsede boşayan,ardına dahi bakmayan insanlar.
Duygularından kopabilen insanlar.
Belki acımasızca örselenmiş ruhunu,
Her kapıdan girdiğinde askıya asan ve orda can çekiştiren insanlar..