“ Varlığının pekâlâ farkındaydı ama yokluğunun bu kadar büyük olacağını hiç ummamıştı. Ama yok. Demin vardı şimdi yoktu. Her şeyini toplayıp gitmiş, desem değil. Her şeyini geride bırakmış desem hiç değil. “
“ Öyle zannetti ki çıkardığı sesten değil çıkarmadığı sesten mesuldür insan en fazla. Gün gelir hissetmediğin acının da hesabı senden sorulur, kalbimden sorumsuzum sanma. “
“ “Nasıl yaptın? “ diye sormuştu lâhit kopyacısı… İki kişi birbirine bir kez sahiden gülümsese, aralarında bir daha husumet olmaz sanırdım. Nasıl yaptın?! “
“ Temiz kopyalar sıradan okuyuculara kalsın, aklı kalbinde olan okuyucu müsveddelere taliptir. Onlarda yıldırım çarpmasına uğrayan ruhun işaretleri vardır zira.”