Bir gün geriye dönüp baktığımızda, "Ben bu hayatı şu şu amaçlar, şu şu değerler için yaşadım, geriye şöyle bir şey kaldı," diyebilmeliyiz her birimiz.
Teslimiyet, sürekli anda kalabilmek, ânın evladı olmak, hayatla organik bir ilişki kurmak, telaş içinde yaşamamak demektir. Gayreti elden bırakmadığımız müddetçe yolumuz nasibimize çıkacaktır.