İnsanlar özgür kaldıkça, dünyanın bütün bilgileri ekmek sağlamaz onlara. Sonunda özgürlüğü ayaklarının dibine sererek "köleliğe razıyız, tek doyurun bizi" diyecekler, özgürlükle doyasıya dünya nimetinin bir arada olamayacağını anlayacaklar ve bunu aralarında paylaşmaya asla yanaşmayacaklar.
İnsanoğlunun, insan toplumunun ezelden beri, özgürlükten çok yadırgadığı şey olmamıştır. Kızgın çöl taşlarını ekmek yap, insanlar minnetle, uysal bir sürü hâlinde hem peşinden koşacak, hem nimetleri geri alırsın diye korkudan titreyecekler.
Şu son yüzyılda en çok ermişlerin bize kutsal diye tanıttığı şeyleri ele aldılar; amansız bir incelemeden sonra tutar yanını bırakmadılar. Fakat ayrı ayrı parçaları incelerken bütünü, hem de şaşılacak bir basiretsizlikle gözden kaçırdılar. Oysa o bütün, gücünden hiç kaybetmeden gözlerinin önünde eskisi gibi duruyor.