annen ve baban dışında kimsenin sana içtenlikle,çok güzelsin demediğini fark ettiğin an,
babanın şakasına ,güzelsin ama genç olsam tipim olmazdın dediği, ve çok kırılarak sen benim tipim olur muydun diye şakasına cevap verdiğim an,
çevrenin güzellik algısının yanından geçememem,
genç olmam,bu zamanlarımda kafaya ancak bu tür değmeyecek şeyleri takmamın farkında olmama rağmen kendime bir motive veremediğim,terzi olup kendi söküğümü dikemedigim anlarda ben,
çok ama çok üzülüyorum.