Eğer, insanın davranışları ile değerleri birbiriyle örtüşüyorsa, ikisinin arasında büyük bir uçurum ve yarık yoksa, inandığımızla yaptığımız birbirini tutuyorsa, kendimize yabancılaşmamışsak mutlu oluyor ve iyi bir hayat yaşıyoruz. Psikolojide buna “iç bütünlük” deniyor, yani özü sözü bir olma hâli..
İnsan kötülüğe meyletmesin diye Cenabı Allah iyiliğin neşrini, kötülüğün de setredilmesini emreder. Çünkü insanın kötülüğe de meyli vardır. Dolayısıyla iyiliğe meyletmek için iyiliğin neşrolması, kötülüğe meyletmemek için de kötülüğün setredilmesi lazım.
 Huzur azalmaz çünkü huzurun kaynağı biz değiliz. İçimizdeki o dinginliği, o rahatlığı, o stabiliteyi, istikrarlı Allah veriyor bize. O yine gelir, hiç endişe etmeyelim, yeterki kendi içimizdeki ile dost olalım…