Bazı günler içimde hiç şarkı çalmıyor. Dinliyorum, kulak kesiliyorum ama hiçbir ses duymuyorum. İşte öyle anlarda istikbalimle ilgili umutsuzluğa kapıldığım oluyor…
Bazen bıkana kadar Susam sokağındaki “arada kaldım”şarkısının klibini izliyorum. Adamın iki canavar arasında kalışına üzülmem gerekir belki ama epey gülüyorum. Bizi gülmek kurtaracak, biliyorsan bir bunu biliyorum, başka da bir şey bilmiyorum Osman…
Yani elbette iyi ve mutlu olmanı istiyorum ama aynı zamanda sürünmeni ve bensiz perişan olmanı da istiyorum. Bu ayrılıklar insanın kafasını çok karıştırıyor Osman, hiç bilmiyorum…