Gözlerinde karanlık bir nefret okunuyordu.
İnsan umudunun bir kısmını kaybederse üzgün görünür ama tamamen umutsuz kalınca böyle olur.
Kardeşine, anana babana bile güvenmezsin, insan kılığındaki her yaratığın içindeki canavarı görürsün hep, başka bir şey görmezsin.
Sayfa 97 - İnkılâp Kitabevi / 10. Baskı: İstanbul, 2024 / Zilan anlatıyor: İki nehrin suyu yıkamaya yetmez