bu anlattıklarımın yanı sıra önemini yitiren ama gene de bana baskı etmekten geri kalmayan bir sıkıntı var içimde. son zamanlarda kendimi yalnız hissediyorum.
ben kendimden başka kimden yardım umabilirim ki ? kimi zaman öyle yardıma ihtiyacım oluyor ki! güçsüz görüyorum çoğu zaman kendimi, hor görüyorum. kusurlarımı biliyorum, düzeltmek istiyorum, didinip duruyorum.
onu sadece anne gözüyle görmem gerek ama bana bu duyguyu aşılayamıyor ki ! kendi kendime annelik etmem gerekiyor. kendimi hepsinden ayırdım. kendi gemimin kaptanıyım ben, bakalım nereye varacak gemim.