Yalnızca hareket eden şeylerin gerçek olması gibi, biz de yalnızca kendimizi yarattığımız sürece yaşadığımızı hissederiz. Yaratıcılık, bir hareket olarak duyulmaktadır çünkü. Varlığımız hareket etmiyor, değişmiyor, dönüşmüyorsa o varlığı ölü olarak duyarız. Dönüşme, varlığın beklentisidir. Değişmeyen, statik bir varlık, kendi varlığını gerçekleştiremez. Yaratılamayan benlik, ölü benliktir. Hemen her psikolojik problemin altında da bu yatar: Benliğin yaratılamaması.