Azra
@azrasreading
bazen kitap okuyorum bazen de miyavlıyorum
"... Evlenebileceğin omkadar insan varken neden onu seçtin?"
Omuzlarımı kaldırdım. "'Ben... Şey, sanırım bana kendimi güvende hissettirdi."
"Güvende mi?"
"Evet. Güvende. Onun yanındayken kendim olabileceğimi hissettim. Hiçbir zaman rol yapmam va duvarlar örmem gerekmedi."
"Peki neden? Neden onunlayken böyle hissettin?"
"Gözlerim yüzünden."
"Gözlerin mi?"
"Evet. Her zaman gözlerimin içine bakıyordu. Genelde çoğu kişi gözlerimin içine değil de sadece yara izime bakardı. Sonra da benimle göz göze gelmekten korkarlardı çünkü gördükleri şeyden hoşlanmadıklarını ya da gerçekten nasıl hissettiklerini anlamamı istemezlerdi. Ama Ryan? İstemediğim zamanlarda bile, her zaman gözlerimin içine bakıyordu. Bu yaptığının cesurca olduğunu düşünmüştüm. Onun cesur olduğunu düşünmüştüm ve bu bende de öyle olma isteği uyandırmıştı. Aslında biraz aptalca bir düşünceydi çünkü...yani, bana bir baksana. Kocamanım, korkutucuyum ve canavara benziyorum. Ve benden çok daha cesur olan bu küçük güzelin karşında zayıf hissediyorum."
"O halde öyle ol."
"Ne?"
"Öyle olmanı söylüyorum. Cesur ol. Onun için ve kendin için cesur ol. Ona nasıl hissettiğini söyle. Ne istediğini söyle. Ve ona bunları öyle bir şekilde söyle ki, seni dinlemekten başka bir çaresi kalmasın. Sadece cesur ol,"
Ona, onu sevdiğimi söylemek istiyordum. Hayatımın tek bir gününü bile onsuz hayal edemediğimi ve aramızdaki bu şeyin gerçek olmasını her şeyden daha çok istediğimi bilmesini istiyordum.
"Sana güzel olduğunu söylerken ciddiydim, Rhodes. Keşke sen de bunu görebilseydin."
"Ama yara izim. O..."
"Senin bir parçan olabilir ama sen sadece ondan ibaret değilsin."
Öne doğru eğilip dudaklarını pürüzlü, kesik tenime bastırdı.
Ve öptü.
Kahrolası yara izimi öptü.
Yara izimi öperken ruhumu da öptü.
"Kalabalıktan nefret edersin."
"Seni desteklemek için yüz binlerce kişinin olduğu bir kalabalıkta bile otururdum."