Aziz başol
@azzbsl
Düş gönlüne cemre gibi
Şu anda okuduğu kitap
Dil bilen hayvanla
İnsan çok farklıdır
Okumasını bilirsen
Kainattır insan
İnsandan insana yol gider
İnsanca 🙏
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Benliği Öldür ki Hakikat Doğsun
Aslında "ben, sen, o" diye ayrışmış bir benlik yoktur. Yaşanan, yaşanmış olan ve yaşanacak olan her şey; o büyük, kutsal enerjinin maddesel boyutta kendi coşkunluğunu deneyimlediği devasa bir tiyatrodur. Bizler ise bu ilahi oyunun hem oyuncusu hem de izleyicisiyiz.
"Ben" sandığımız o ego, aslında hakikate giden yoldaki en büyük engelimizdir. Benlik perdesi aradan çekildiğinde, hakikat tüm çıplaklığıyla ortaya çıkar. İşte o zaman kendimizin farkına varırız; işte o zaman sonsuz bir huzur ve pozitif bir yaşam başlar.
Sen, seni bul ki mutlu olasın. Aradığını yerde ya da gökte değil, kendi gönül hanende ara. Ne isteyeceksen gönlünden iste; kapı elbet açılacaktır, emin ol.
Yani; öldür benliğini ki, çıksın ortaya hakikat.
Kendinden beslenmek.
İnsan, evrendeki o sonsuz ve görkemli bütünün maddesel boyuttaki yeryüzü aynasıdır. Kişi, dış dünyadaki gürültüyü susturup kendiyle gerçek anlamda tanıştığında, aslında içindeki o ilahi sevgiyle yüzleşir.
Bu büyük yüzleşme, insanın yaşamının merkezine "kendi özünü" koymasını sağlar. Kendinden beslenmeyi öğrenen bir ruh; aşk, iş veya sosyal yaşam gibi gündelik durumlarda artık bir başkasının ilgisine veya sevgisine bağımlı kalmaz. Başkasından gelen sevgiyi bir "ihtiyaç" olarak değil, hayatın sunduğu zarif bir "hediye" olarak kabul eder.